काठमाडौं, वैशाख ९
नेपाल विद्यार्थी संघका पूर्व अध्यक्ष दुजाङ शेर्पाले नेपाली कांग्रेसले विद्यार्थी संगठनलाई कार्यात्मक स्वायत्तता दिन नमानेकोमा गहिरो असन्तुष्टि व्यक्त गरेका छन् ।
खबरहोस्टसँगको अन्तर्वार्तामा शेर्पाले नेविसंघको सिनेटले स्वतन्त्रताको प्रस्ताव पारित गरे पनि पार्टी नेतृत्वले दुई महिनाभन्दा बढी समयदेखि छलफल गर्न नमानेको बताउनुभयो।
उनका अनुसार विवादको मुख्य बिन्दु भनेको पार्टीले नेविसंघको संविधान अनुमोदन गर्न अस्वीकार गरेको हो। विधान पाएका अन्य भगिनी संगठनहरू भन्दा फरक, नेविसंघ अझै पनि होल्डमा छ। यो स्वीकृति बिना, संघ कानूनी रूपमा आफ्नो सामान्य अधिवेशन आयोजित गर्न असक्षम छ।
पार्टीको आफ्नै महाधिवेशन र त्यसपछिको निर्वाचनपछि पनि दुई वर्षसम्म ढिलाइ जारी रहेको उनले दाबी गरे।
“मुख्य दुःखको कुरा यो हो कि वर्तमान पार्टी नेतृत्व पूर्णतया पूर्व नेविसंघका नेताहरूले बनेको छ। हामीले नेविसंघलाई आफ्नो संविधानमा कार्यात्मक स्वायत्तताका रूपमा पारित गर्यौं… तर, दुई महिनाको अवधिमा नेतृत्वले एकपटक पनि छलफल गरेन,” उनले भने। “नेविसंघ र अन्य भ्रातृ संगठनका मुद्दा फरक छन्। पार्टीले नेविसंघलाई विधान वा संविधान दिएको छैन। पार्टीको केन्द्रीय समितिका सदस्यहरूले संविधान पारित नगरेसम्म नेविसंघले महाधिवेशन गर्न सक्दैन।”
नेविसंघले अब नेपाली कांग्रेसको आर्थिक सहयोग नचाहिने मोडल प्रस्ताव गरेको शेर्पाले जोड दिए। संघले पूर्व छात्र र समर्थकहरूको विश्वव्यापी नेटवर्क मार्फत आफ्नै सञ्चालन र सम्मेलनहरू कोष गर्न चाहन्छ। स्वतन्त्र रूपमा सञ्चालन भई विद्यार्थीको अधिकारमा मात्र केन्द्रित भएर पार्टीसँग वैचारिक रूपमा तालमेल गर्ने लक्ष्य हो।
“पार्टीले [संविधान] पास गर्यो भने हामी पार्टीबाट एक पैसा लिने छैनौं। पार्टीसँग हाम्रो वैचारिक सम्बन्ध मात्र रहनेछ। त्यसले विद्यार्थीको अधिकारको आधारमा मात्रै नेविसंघले आफ्ना गतिविधि सञ्चालन गर्न सक्ने वातावरण बनाउँछ,” उनले भनिन्। अध्यक्ष थापालगायत वर्तमान पार्टीका नेताहरूले नियन्त्रण कायम गर्न प्रक्रियामा रोक लगाएका छन्।
हालको ७५० सदस्यीय केन्द्रीय कमिटी व्यवस्थापन गर्न निकै ठूलो भएको पार्टीको दाबी रहे पनि शेर्पाले पार्टीले त्यो आकार आफूमाथि लगाएको तर्क गर्छन्।
पार्टी नेतृत्वले उद्देश्यपूर्वक शून्यता छाडेर विद्यार्थी आन्दोलनमा वफादार वा विद्यार्थी आन्दोलनमा आश्रित विद्यार्थीलाई स्थान दिन सक्ने उनीहरूको तर्क छ। आवाज।
“पार्टी नेतृत्वले आफ्ना प्यादे खोजिरहेका छन्… [विद्यार्थी नेताहरू] फेरि कलेजभन्दा पनि नेतृत्वका लागि नेताको घरघरमा जान थालेका छन्। उनीहरू विद्यार्थी नेताहरूलाई आफ्ना वफादार मात्र होइन, आफ्ना प्यादे पनि बनाउन खोजिरहेका छन्।”
ढिलाइलाई नेपालमा क्रान्तिकारी आन्दोलनका लागि खतराको रूपमा हेरिनुपर्ने उनले दुःख व्यक्त गरे। यदि विद्यार्थी संघ-परम्परागत रूपमा सबैभन्दा शक्तिशाली प्रतिपक्षी शक्ति-पार्टीद्वारा कमजोर वा नियन्त्रण भयो भने, सरकार कम जवाफदेही हुने चिन्ता छ, सम्भावित रूपमा एक निरंकुश वातावरणमा निम्त्याउँछ जसमा विद्यार्थी मुद्दाहरूलाई बेवास्ता गरिन्छ।
“सशक्त विद्यार्थी नेता नभए सरकार निरंकुश बन्दै जान्छ। उनीहरूले कुनै पनि विरोधको सामना गर्दैनन्।