भारतको e2W बजारमा स्कुटरहरूको प्रभुत्व कायम छ, रिभोल्ट मोटर्स, अल्ट्राभायोलेट अटोमोटिभ, ओबेन इलेक्ट्रिक, र म्याटर मोटर्स जस्ता मुट्ठीभर कम्पनीहरूले मात्र इलेक्ट्रिक प्रस्ताव गर्छन्। मोटरसाइकलहरू।नीति आयोगको विश्लेषण अनुसार, जटिल अनुसन्धान र विकास (R&D) आवश्यकताहरू, उच्च लागत, टेक्नोलोजी सीमितताहरू र लिगेसी निर्माताहरूले अपनाएका सतर्क रणनीतिहरूका कारण विद्युतीय मोटरसाइकलहरू भारतमा उडान भर्न संघर्ष गरिरहेका छन्। भारतको दुई-पाङ्ग्रे सवारी बजारको दुई तिहाइ भागमा विद्युतीय मोटरसाइकलले कुल दुई पाङ्ग्रे सवारी साधनको बिक्रीमा ०.१ प्रतिशत मात्र योगदान पुर्याउँछ। यो विद्युतीय स्कुटरको तुलनामा एकदमै फरक छ, जसले बजारको झण्डै एक तिहाइ हिस्सा ओगटेको छ तर करिब १५ प्रतिशत विद्युतीय सवारीसाधन प्रवेश गरेको छ।
बिजनेस स्ट्यान्डर्डका अनुसार, विश्लेषणले भारतमा मोटरसाइकलहरू उच्च शक्ति, लामो दूरीको गति, उच्च गतिसँग जोडिएका छन् भनी उल्लेख गरेको छ। यद्यपि हालको विद्युतीय मोटरसाइकल टेक्नोलोजीले आन्तरिक दहन इन्जिन (आईसीई) मोडेलको तुलनामा यी सबै विशेषताहरू एकैसाथ डेलिभर गर्न असमर्थ छ।
“मोटरसाइकलको विद्युतीकरणले उपभोक्ताको अपेक्षाहरूबाट सुरु गरी धेरै चुनौतीहरूको सामना गरिरहेको छ,” NITI आयोगले भन्यो, कागजातलाई ढिलो र ढिलो गर्नका लागि कागजात थप्दै। अपनाउने।
उच्च R&D जटिलता र लागत दबाबहरू
थिंक ट्याङ्कका अनुसार, इलेक्ट्रिक मोटरसाइकलहरूको लागि R&D इलेक्ट्रिक स्कूटरहरूको तुलनामा धेरै जटिल छ। ICE-जस्तो पावर र दायरा प्रदान गर्न ठूला ब्याट्री प्याकहरू चाहिन्छ, जुन परम्परागत मोटरसाइकल चेसिस भित्र प्याकेजिङ अवरोधहरू सामना गर्दछ। “मोटरसाइकलहरूको लागि R&D धेरै जटिल छ। ICE गाडी जस्तै उच्च शक्ति र दायरा दुवै प्रदान गर्न, ब्याट्रीहरू ठूला हुनु पर्छ र थप ठाउँ चाहिन्छ, जुन मोटरसाइकल चेसिसमा एउटा बाधा हो, “ब्याटरहरू पनि भन्नुभयो। मूल्य-संवेदनशील बजारमा मोटरसाइकल बिक्रीको लगभग 65 प्रतिशत उप-110 सीसी खण्डमा केन्द्रित भएकोमा गाडीको मूल्यहरू बढाउँदै, एक प्रमुख अवरोध सिर्जना गर्दछ। चीन जस्ता बजारहरूमा स्थापित इकोसिस्टम र आपूर्ति चेनहरूबाट लाभान्वित हुने इलेक्ट्रिक स्कुटरहरूको विपरीत, भारतका विद्युतीय मोटरसाइकल उत्पादकहरूले विकास समय र लागत बढाउँदै ठूलो मात्रामा आर एन्ड डी क्षमताहरू निर्माण गर्नुपरेको छ।
लेगेसी ब्रान्डहरू छिटो अनुयायीहरू रहन्छन्। इलेक्ट्रिक मोटरसाइकल खण्डमा “फर्स्ट मूभर्स” को सट्टा, इलेक्ट्रिक स्कूटरहरूमा उनीहरूको प्रारम्भिक दृष्टिकोणलाई प्रतिबिम्बित गर्दै अनुयायीहरू। स्कुटर खण्डमा, स्थापित ब्रान्डहरूले स्टार्टअपहरूलाई प्रारम्भिक जोखिम लिन र बलियो ब्रान्ड उपस्थिति, वितरण सञ्जाल र बिक्री पछि समर्थनको साथ बजारमा प्रवेश गर्नु अघि प्रारम्भिक घाटाहरू ग्रहण गर्न अनुमति दिए। यस्तै रणनीति अब विद्युतीय मोटरसाइकलहरूमा पनि चलिरहेको छ, जसले स्टार्टअपहरूलाई मापन गर्न गाह्रो बनाइरहेको छ।
“बलियो ब्रान्ड उपस्थिति, डिलर नेटवर्क र विरासत उत्पादकहरूको सेवा क्षमतालाई ध्यानमा राख्दै, विद्युतीय मोटरसाइकल स्टार्टअपहरूको लागि लडाई अप्ठेरो छ,” कागजातले भन्यो।
हाल, भारतको विद्युतीय दुई पाङ्ग्रे सवारीसाधनहरू मात्र बजारमा छन्। रिभोल्ट मोटर्स, अल्ट्राभायोलेट अटोमोटिभ, ओबेन इलेक्ट्रिक, र मेटर मोटर्स, विद्युतीय मोटरसाइकलहरू प्रदान गर्दै।
स्कुटरहरू किन छिटो विद्युतीकरण भए?
विद्युतीय स्कुटर र इलेक्ट्रिक मोटरसाइकल अपनाउने बीचको भिन्नताले संरचनात्मक र प्राविधिक मागको तुलनामा विद्युतीय मागको कमजोरीलाई प्रतिबिम्बित गर्दछ। भन्नुभयो।
बिजुली स्कूटरहरूले व्यावसायिक अनुप्रयोगहरू जस्तै अन्तिम-माइल डेलिभरी र साझा गतिशीलताको लागि उपयुक्तताको कारण प्रारम्भिक कर्षण प्राप्त गरे, जहाँ कम चलिरहेको र मर्मत लागतले स्पष्ट आर्थिक लाभ प्रदान गर्यो। डिलिवरी कर्मचारीहरूले सञ्चालन खर्च घटाउन विद्युतीय स्कुटरहरू भाडामा लिन थालेपछि गिग अर्थतन्त्रको विस्तारले ग्रहणलाई अझ तीव्र बनायो।
शहरी प्रयोगको ढाँचाले पनि स्कूटरहरूलाई मन परायो। कम गति र छोटो दैनिक यात्रा दूरीको मतलब वर्तमान EV प्रविधिको सीमितताले व्यावहारिकतालाई खासै असर गर्दैन। पेट्रोल स्कूटरहरू, जसले सामान्यतया 45-55 किलोमिटर प्रति लीटरको इन्धन दक्षता प्रदान गर्दछ, साथै 25-40 प्रतिशत कम चलिरहेको लागतको साथ इलेक्ट्रिक विकल्पहरूमा सीमित लागत लाभ प्रदान गर्दछ। इलेक्ट्रिक ड्राइभ ट्रेनहरू। यसको विपरित, मोटरसाइकलहरू उच्च पावर आउटपुटका लागि तयार र डिजाइन गरिएका छन्, जसले विद्युतीकरणलाई थप जटिल बनाउँछ।
नीति आयोगले भन्यो कि मौलिक उपकरण निर्माताहरूले सुरुमा स्कूटरहरूमा EV R&D केन्द्रित गरेका थिए किनभने कम लागत र अन्तर्राष्ट्रिय बजारहरू, विशेष गरी चीनबाट सिकेका कुराहरू छिटो विकास र बजार प्रवेशलाई सक्षम बनाउँदै।